بفرما ادامه مطلب 

اهل دلداری نیستم ولی شاید من نوشته هام تو روزای سخت به یه دردی بخوره 

امید همیشه هست حتی اگه دیده نشه خیلی هامون در اثر اتفاقات چندماه اخیر شکستیم و به خودمان و هرچیزی که بود شک کردیم به خدا به امید به اهداف و به اینکه اصلا ایا قرار است روزی خورشید روشنی هم بر ما بتاند یا نه ؟ من جواب این جواب سوال ها را نمی‌دانم اما دوست دارم که بله باشد چون به نظر من همیشه امیدی و چیزی برای ادامه دادن وجود دارد، بعضی ها فکر می‌کند ادامه دادن تصویر زیبای داخل فیلم ها همراه با انگیزه و نشاط اما اینطور نیست خیلی وقت ها ادامه دادن در شرایط سخت به انجام همان روتین روزانه یا کارهای کوچک خلاصه می‌شود. تسلیم نشدن همیشه به معنای دویدن به سوی نور نیست بلکه گاهی میتواند قدم زدن پر تاریکی باشد. بلاخره دنیا دوست دارد که هر از چندگاهی روزی سخت و پر چالش خودش را به آدمها نشان دهد تا مطمئن شود آنها به یاد دارند که زندگی سراسر شیرینی و عشق نیست بلکه در این دنیا از دست دادن و نفرت و ترس و جنگ و خیلی چیزهای دیگر وجود دارد که ما گاهی مجبوریم با انها روبرو شویم نیامدم اینجا حرف های انگیزشی بزنم فقط می‌گویم روزهای سخت برای همه هستند برای برخی چه بسا سخت تر و برای برخی چه بسا روزهای سخت بیشتری وجود دارد. ما کنترلی روی خیلی از اتفاقات زندگی مثل مرگ و شکست و تورم و دیگر چیزها نداریم اما میتوان انتخاب کرد که چطور به آنها واکنش نشان دهیم آیا قرار است از این شکستن دیگر هیچوقت بلند نشویم و از تمام اهداف خود دست بکشیم ؟ یا آنکه بدانیم که آسیب های زیادی دیدیم و حق داریم ناراحت و خشمگین و نگران باشیم اما همچنان به راه خود ادامه دهیم ؟ این انتخاب به عهده شماست همانطور که گفتم همیشه لازم نیست به سوی نور بدوید گاهی لازم است در تاریکی بمانید آن را احساس کنید و بپذیرید و سپس به سوی دیگری حرکت کنید چون از غم و ناراحتی گریزی نیست و آنها همواره همسفر همیشگی زندگی ما هستند پس باید با آنها روبرو شوید لزومی ندارد همین الان بلند شید و تمام زندگی خود را درست کنید و همه چیز را حل کنید. نه اصلا اینطور نیست همین که آمادگی رویارویی با مشکل را داشته باشید و به خود زحمت حرکتی خود را بدهید خود قدم بزرگی هست. تجارب شخصی بهترین مدارک نیستند اما خب بازهم من به آنها اشاره میکنم اگر بخواهم چیزی بگویم به شما آن این است که اگر در تاریکی بشینید زودتر از ان خارج می‌شوید من روزهایی که تلاش نمیکنم حال خود را بهتر بکنم و به جایش خودم را درک می‌کنم و به خودم این حق را می‌دهم این احساسات را داشته باشم و به خودم فشار وارد نمیکنم که بلند شوم با سرعت بیشتری بهبود پیدا می‌کنم. حتی اگر دلتان پر است و می‌خواهید گریه کنید اینکار را بکنید احساسات خود را در صندوقچه ی وجودتان محبوس نکنید کون آنها تا ابد آنجا نخواهند ماند و روزی که بیرون بیایند پس از مدت ها سرکوب به آتش ویرانگری تبدیل خواهند شد که زندگی شما را تا مدت ها مختل می‌کند آتشی مثل افسردگی، بیماری های بدنی به خاطر فشار های عصبی، اضطراب مزمن، نشخوار فکری و خیلی چیزهای دیگر که الان وقت لیست کردن آنها را ن داریم . پس لطفی در حق خودتان کنید و با خودتان مهربان تر باشید ولی با خود مهربانی کنید می‌بینید که مهربانی به دیگران هم کار سخت و غیر ممکنی نیست. به چه کسی بیشتر از خودتان شکست گرفتید ؟ هیچکس. تا به حال فکر کردید اگر آنطور که خودتان را سرزنش میکنید و زیر ذره بین می‌گذارید با یکنفر دیگر رفتار کنید او چقدر آسیب میبیند؟ پس چرا با خودتان اینگونه رفتار می‌کنید ؟ آیا به نظرتان ارزش تان از دوست تان یا هرکسی که با درست رفتار می‌کنید کمتر است ؟ البته که اینطور نیست شما به خودی خود روشنی ارزشمندی در زندگی هستید بی آنکه نیاز باشد خود را به کسی اثبات کنید یا دیواری بزرگ از مدال ها و افتخارات خود در زندگی داشته باشید. احساس ارزشمندی چیزی درونی هست که با هیچ پول و مدال و جایزه و لوحی نمی‌توان آن را خرید چیزی است که خودتان باید به خود هدیه دهید پس اینکا را بکنید و به شما قول میدهم که روزهای روشن تری خواهد آمد اما شما هم در این روزهای تاریک کار را برای خودتان سخت تر نکنید 

به امید فردای بهتر برای ایران و مردمش 🖤🙂